មហារីកក្រពះ – មូលហេតុ រោគសញ្ញា និងការព្យាបាល

មហារីកក្រពះ គឺជាជំងឺគ្រោះថ្នាក់មួយ ដោយសារអត្រាស្លាប់ខ្ពស់ និងកំពុងមាននិន្នាការកើនឡើងជាបន្តបន្ទាប់។ យោងតាមស្ថិតិឆ្នាំ 2022 របស់ GLOBOCAN នៅប្រទេសវៀតណាម មានករណីឆ្លងថ្មីដល់ 16.277 ករណី និងមានអ្នកស្លាប់ប្រហែល 13.264 នាក់ក្នុងមួយឆ្នាំ ដោយសារមហារីកក្រពះ។ នេះគឺជាជំងឺមហារីកមួយក្នុងចំណោម 5 ប្រភេទ មហារីកដែលជួបញឹកញាប់បំផុត និងជា មួយក្នុងចំណោម 3 ប្រភេទមហារីកដែលបណ្តាលឱ្យស្លាប់ច្រើនបំផុត នៅប្រទេសយើង។

ក្នុងអត្ថបទនេះ អនុបណ្ឌិត វេជ្ជបណ្ឌិត ឯកទេសទី I Nguyen Vu Quang – វេជ្ជបណ្ឌិតផ្នែក វះកាត់ទូទៅ នៃ មន្ទីរពេទ្យ Nam Sai Gòn នឹងជួយលោកអ្នកស្វែងយល់អំពី មូលហេតុ រោគសញ្ញា វិធីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ និងការព្យាបាលមហារីកក្រពះ ព្រមទាំង វិធានការការពារការកើតជំងឺនេះ។

មហារីកក្រពះគឺជាអ្វី?

មហារីកក្រពះ កើតឡើងនៅពេលដែលកោសិកានៅក្នុងក្រពះលូតលាស់ខុសប្រក្រតី និងមិនអាចគ្រប់គ្រងបាន បង្កើតជាខ្លុំសាច់ (ដុំមហារីក)។ មហារីកក្រពះចាប់ផ្តើមកើតឡើងពី ស្រទាប់ភ្នាសក្រពះ ហើយបន្តរីករាលដាលទៅកាន់ផ្នែកផ្សេងៗនៃរាងកាយ ដូចជា ថ្លើម សួត និងឆ្អឹង តាមរយៈ ប្រព័ន្ធឈាម ប្រព័ន្ធឡាំហ្វាទិច ឬតាមរយៈ ការរាលដាលដោយផ្ទាល់ក្នុងផ្ទៃពោះ។

ជំងឺនេះភាគច្រើនវិវត្តទៅយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ដោយមានរោគសញ្ញាមិនច្បាស់លាស់នៅដំណាក់កាលដំបូង ឬអាចមិនមានរោគសញ្ញាឡើយ។ ដោយហេតុនេះហើយ បានធ្វើឱ្យករណីជាច្រើនត្រូវបានរកឃើញនៅដំណាក់កាលចុងក្រោយ ដែលបង្កើនហានិភ័យនៃការស្លាប់។

មហារីកក្រពះ ត្រូវបានចែកជាដំណាក់កាលចាប់ពី ដំណាក់កាល 0 ដល់ ដំណាក់កាល IV ដូចខាងក្រោម៖

ដំណាក់កាល 0
មហារីកស្ថិតតែនៅក្នុង ស្រទាប់ភ្នាសក្រពះ ប៉ុណ្ណោះ (មហារីកនៅកន្លែងដើម) មិនទាន់រាលដាលចូលជាលិកាខាងក្រោម និងមិនទាន់មានការបន្តរាលដាលទៅកាន់អង្គធាតុផ្សេងៗទៀត (មិនមានការធ្វើមេតាស្តាស៊ីស)។

ដំណាក់កាល I

ដំណាក់កាល IA៖ ដុំមហារីកបានរាតត្បាតចូលទៅស្រទាប់ក្រោមភ្នាសក្រពះ (submucosa) ប៉ុន្តែមិនទាន់មានការរាលដាលទៅកាន់កូនកណ្ដុរ ឬអង្គធាតុឆ្ងាយ។

ដំណាក់កាល IB៖ ដុំមហារីកបានឈ្លានពានចូលទៅស្រទាប់សាច់ដុំ ឬស្រទាប់ក្រោមភ្នាសក្រពះ ហើយបានរាលដាលទៅកាន់កូនកណ្ដុរ 1 –​2 កន្លែង។

ដំណាក់កាល II

ដំណាក់កាល IIA៖ដុំមហារីកបានរាតត្បាតដល់ស្រទាប់ក្រោមស្រោមក្រពះ (subserosa) ឬបានរាលដាលទៅកាន់កូនកណ្ដុរ ៣–៦ កន្លែង។

ដំណាក់កាល IIB៖ដុំមហារីកបានរាតត្បាតឆ្លងកាត់ស្រទាប់ស្រោមក្រពះ (serosa) ឬរាលដាលទៅកាន់កូនកណ្ដុរច្រើនជាងនេះ។

ដំណាក់កាល III

ដំណាក់កាល IIIA៖ ដុំមហារីកបានរាតត្បាតចូលទៅកាន់ស្រទាប់ជាច្រើននៃជញ្ជាំងក្រពះ និងកូនកណ្ដុរជិតខាង។

ដំណាក់កាល IIIB៖ ដុំមហារីកបានរាតត្បាតទៅកាន់អង្គធាតុជិតខាង ឬមានការរាលដាលយ៉ាងទូលំទូលាយទៅកាន់កូនកណ្ដុរ។

ដំណាក់កាល IIIC៖ ដុំមហារីកបានរាតត្បាតទៅកាន់ភ្នាក់ងារជិតខាងជាច្រើន ហើយមានការរាលដាលយ៉ាងទូលំទូលាយទៅកាន់កូនកណ្ដុរ។

ដំណាក់កាល IV

មានការរាលដាល ទៅកាន់ភ្នាក់ងារផ្សេងៗក្រៅក្រពះ ដូចជា ថ្លើម សួត ឆ្អឹង ឬអង្គធាតុផ្សេងៗទៀត ដែលជាសញ្ញាបង្ហាញថាជាដំណាក់កាលធ្ងន់ធ្ងរបំផុតនៃជំងឺមហារីកក្រពះ។

ការកំណត់ដំណាក់កាលនៃជំងឺមហារីកក្រពះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង ដើម្បីជួយវេជ្ជបណ្ឌិតជ្រើសរើសវិធីព្យាបាលសមស្រប និងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត ដូចជា ការវះកាត់ ការព្យាបាលដោយគីមី ការព្យាបាលដោយកាំរស្មី ឬវិធីព្យាបាលផ្សេងៗទៀត។

ដំណាក់កាលនៃជំងឺមហារីកក្រពះ

មូលហេតុនៃជំងឺមហារីកក្រពះ

មូលហេតុពិតប្រាកដនៃជំងឺមហារីកក្រពះមិនទាន់ត្រូវបានកំណត់ច្បាស់លាស់នៅឡើយទេ។ ទោះយ៉ាងណា មានកត្តាជាច្រើនដែលអាចបង្កើនហានិភ័យនៃការកើតជំងឺនេះ រួមមានទាំងកត្តាប្រសាទសាស្ត្រ (មរតកគ្រួសារ) និងរបៀបរស់នៅប្រចាំថ្ងៃ។

ខាងក្រោមនេះគឺជាកត្តាហានិភ័យសំខាន់ៗមួយចំនួនដែលអាចបង្កើតជំងឺមហារីកក្រពះ៖

• ការឆ្លងបាក់តេរី Helicobacter pylori (HP)៖ HP គឺជាបាក់តេរីមួយដែលបង្កការឆ្លងនៅក្នុងក្រពះ ហើយអាចបណ្តាលឱ្យមានការរលាក និងដំបៅក្រពះ បង្កការខូចខាតដល់ស្រទាប់ភ្នាសក្រពះ។ ការឆ្លង HP យូរអង្វែងអាចនាំឱ្យមានការប្រែប្រួលជាលក្ខណៈមុនមហារីកនៅភ្នាសក្រពះ ហើយចុងក្រោយអាចវិវត្តទៅជាមហារីកក្រពះបាន។
• របបអាហារ៖ អាហារដែលមានអំបិលខ្ពស់ អាហារកែច្នៃស្រាប់ អាហារអាំង និងអាហារដែលបានជក់ផ្សែង មានសារធាតុ nitrit និង nitrat ច្រើន ដែលអាចបង្កើតជាសារធាតុបង្កមហារីកនៅក្នុងក្រពះ។
• ភាពធាត់៖ ភាពធាត់ក៏ត្រូវបានចាត់ទុកថាជាកត្តាហានិភ័យមួយផងដែរ ជាពិសេសចំពោះមហារីកក្រពះនៅផ្នែកខាងលើ ដែលស្ថិតនៅជិតបំពង់អាហារ។

  អ្នកដែលមានជំងឺមួយចំនួនដូចជា រលាកក្រពះរ៉ាំរ៉ៃ ឬជំងឺខ្វះឈាមប្រភេទគ្រោះថ្នាក់ (pernicious anemia) មានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការកើតជំងឺមហារីកក្រពះ។

  មហារីកក្រពះ

• Polyp ក្រពះ៖ Polyp ក្រពះគឺជាការលូតលាស់មិនធម្មតារបស់កោសិកា ដែលកើតឡើងនៅលើស្រទាប់ខាងក្នុងនៃក្រពះ។ ភាគច្រើន polyp គឺជាលក្ខណៈល្អ (មិនមែនមហារីក) ប៉ុន្តែក្នុងករណីខ្លះៗ ជាពិសេសនៅពេលដែល polyp មានអង្កត់ផ្ចិតធំជាង ១ សង់ទីម៉ែត្រ (អាស្រ័យលើប្រភេទ polyp) វាអាចបម្លែងទៅជាលក្ខណៈអាក្រក់ និងបណ្តាលឲ្យកើតជំងឺមហារីកក្រពះបាន។
• ប្រវត្តិគ្រួសារ៖ អ្នកដែលមានសមាជិកគ្រួសារធ្លាប់មានជំងឺមហារីកក្រពះ មានហានិភ័យខ្ពស់ជាងមនុស្សទូទៅ។ លើសពីនេះ សញ្ញាសម្ព័ន្ធជំងឺតំណពូជមួយចំនួន ដូចជា Lynch syndrome និង Familial Adenomatous Polyposis (FAP) ក៏អាចបង្កើនហានិភ័យនៃការកើតជំងឺមហារីកក្រពះផងដែរ។
• ជក់បារី និងការផឹកស្រា៖ ការជក់បារីបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺមហារីកក្រពះ ជាពិសេសនៅផ្នែកខាងលើនៃក្រពះជិតបំពង់អាហារ។ ការផឹកស្រាច្រើនពេកក៏ជាហានិភ័យមួយ ដែលរួមចំណែកក្នុងការវិវត្តនៃជំងឺមហារីកក្រពះផងដែរ។
• អាយុ និងភេទ៖ ជំងឺមហារីកក្រពះជាញឹកញាប់កើតមាននៅមនុស្សអាយុលើស ៥០ ឆ្នាំ ហើយអត្រាកើតមាននៅបុរសខ្ពស់ជាងស្ត្រី។

ការឆ្លងមេរោគ Helicobacter pylori (HP) គឺជាមូលហេតុសំខាន់មួយដែលអាចបណ្តាលឲ្យកើតជំងឺមហារីកក្រពះ។

រោគសញ្ញានៃជំងឺមហារីកក្រពះ

នៅដំណាក់កាលដំបូង ជំងឺមហារីកក្រពះភាគច្រើនមិនបង្ហាញរោគសញ្ញា ឬមានរោគសញ្ញាមិនច្បាស់លាស់ ងាយច្រឡំជាមួយជំងឺក្រពះផ្សេងៗ។ អ្នកជំងឺអាចសង្កេតឃើញរោគសញ្ញាខាងក្រោម ដើម្បីទៅពិនិត្យវេជ្ជសាស្ត្រឲ្យបានទាន់ពេលវេលា។

ដំណាក់កាលដំបូង

• ច្រាលអាស៊ីត ច្រាលក្តៅទ្រូង ភើរ
• ហើមពោះ ពិបាករំលាយអាហារ ឈឺពោះ
• មិនសូវឃ្លានអាហារ ឬអស់ចំណង់អាហារ
• ស្រកទម្ងន់ដោយមិនមានគោលបំណង និងអស់កម្លាំង
• ចង់ក្អួត ឬក្អួត (អាចក្អួតឈាម)
• បន្ទោរបង់ពណ៌ខ្មៅ ឬមានឈាមលាយក្នុងលាមក

ដំណាក់កាលជំងឺបានវិវឌ្ឍ

• អាចមានអារម្មណ៍ស្ទាបឃើញដុំសាច់ នៅតំបន់ពោះ
• សុខភាពថយចុះ ខ្សោយកម្លាំង (ឆាប់ហត់ ខ្យល់ខ្វះ ដកដង្ហើមលឿន ឬដង្ហើមខ្លី)
• ឈឺពោះជាប់ជានិច្ច និងពោះហើម
• ក្អួតញឹកញាប់
• បន្ទោរបង់ពណ៌ខ្មៅ
• អស់ចំណង់អាហារ ឆាប់ឆ្អែត និងមានអារម្មណ៍ហត់នឿយជាប់ជានិច្ច

វិធីសាស្ត្រធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺមហារីកក្រពះ

ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ និងកំណត់ដំណាក់កាលនៃជំងឺមហារីកក្រពះ អ្នកជំងឺត្រូវទៅមន្ទីរពេទ្យ ដើម្បីឲ្យវេជ្ជបណ្ឌិតពិនិត្យ និងអនុវត្តតេស្តជំនួយមួយចំនួនដូចជា៖

ការឆ្លុះក្រពះ

នេះគឺជាវិធីសាស្ត្រត្រួតពិនិត្យផ្ទាល់លើបំពង់អាហារ ក្រពះ និងពោះវៀនដំបូង (តាសវៀន) ដោយប្រើបំពង់ឆ្លុះទន់ មុខកាត់ប្រហែល ១ សង់ទីម៉ែត្រ បញ្ចូលតាមមាត់។

តាមរយៈរូបភាពបង្ហាញលើម៉ាស៊ីនឆ្លុះ វេជ្ជបណ្ឌិតអាចមើលឃើញភាពខុសប្រក្រតីដែលកំពុងកើតមាននៅខាងក្នុងប្រព័ន្ធរំលាយអាហារ។ ពីនេះ វេជ្ជបណ្ឌិតអាចធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ និងជ្រើសរើសវិធីព្យាបាលសមស្រប។

ក្នុងករណីរកឃើញមានដំបៅ ឬដុំសាច់ដែលគួរឲ្យសង្ស័យ វេជ្ជបណ្ឌិតនឹងណែនាំឲ្យធ្វើ ការយកសំណាកជាលិកា (biopsy) ដើម្បីពិនិត្យបន្ថែម និងបញ្ជាក់ថាជាមហារីកឬអត់។

ការយកសំណាកជាលិកាក្រពះ៖

វិធីសាស្ត្រនេះត្រូវបានអនុវត្តដោយយកសំណាកជាលិកាតូចមួយពីស្រទាប់ភ្នាសក្រពះ ដើម្បីពិនិត្យក្រោមមីក្រូស្កុប (កញ្ចក់មើលកោសិកា) ក្នុងគោលបំណងស្វែងរកកោសិកាមហារីក។ នេះគឺជាវិធីសាស្ត្រសំខាន់បំផុតសម្រាប់បញ្ជាក់រោគវិនិច្ឆ័យមហារីកក្រពះ។

ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដោយរូបភាព៖

ការថត CT Scan X-ray PET Scan និង MRI ជួយវេជ្ជបណ្ឌិតក្នុងការវាយតម្លៃ

• ទំហំដុំសាច់
• កម្រិតនៃការជ្រៀតចូលទៅជាលិកាជុំវិញ
• ការរាលដាលទៅកាន់សរីរាង្គផ្សេងៗ

ព័ត៌មានទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកំណត់ដំណាក់កាលជំងឺ និងជ្រើសរើសវិធីព្យាបាលសមស្រប។

អ៊ុលត្រាសោនតាមបំពង់ឆ្លុះ៖

ជាវិធីសាស្ត្រដែលបញ្ចូលគ្នារវាង ការឆ្លុះក្រពះ និងអ៊ុលត្រាសោន ដើម្បីវាយតម្លៃជាក់លាក់អំពី

• កម្រិតជ្រៀតចូលរបស់ដុំសាច់ទៅជញ្ជាំងក្រពះ
• ការរាលដាលទៅកាន់ក្រពេញទឹកលីមហ្វានៅជិតក្រពះ

ការធ្វើតេស្តឈាម

ការតេស្តឈាមត្រូវបានប្រើដើម្បីពិនិត្យសូចនាករមហារីក (tumor markers) ដូចជា
CA 72-4, CEA, CA 12-5 និង CA 19-9 សូចនាករទាំងនេះមានតម្លៃសំខាន់ក្នុង៖

• ការតាមដានការឆ្លើយតបនៃការព្យាបាល
• ការត្រួតពិនិត្យការវិវត្តនៃជំងឺ

ការធ្វើឆ្លុះប្រព័ន្ធរំលាយអាហារគឺជាវិធីសាស្រ្តមួយដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការធ្វើ រោគវិភាគមហារីកក្រពះ។

ការធ្វើ តេស្តសុខភាពប្រចាំឆ្នាំមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការរកឃើញជាមុននូវជម្ងឺផ្សេងៗ រួមមាន មហារីកក្រពះ។ នេះជួយបង្កើន សមត្ថភាពក្នុងការព្យាបាល និងកាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃជម្ងឺ។

ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកមាន អាការៈមហារីកក្រពះ ឬ ស្ថិតនៅក្នុងក្រុមដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ អ្នកគួរទៅ មន្ទីរពេទ្យ ឬមជ្ឈមណ្ឌលសុខភាព ដែលមាន ផ្នែករំលាយអាហារ និងមហារីក ដើម្បីធ្វើ ការត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាលទាន់ពេលវេលា។

វិធីសាស្រ្តព្យាបាលមហារីកក្រពះ

អ្នកជំងឺ មហារីកក្រពះ នឹងត្រូវបានព្យាបាលដោយផ្អែកលើ ជំហាននៃជម្ងឺ។ សម្រាប់ មហារីកនៅក្នុងសភាពដំបូង និងនៅតែមានកំណត់ក្នុងតំបន់នៃក្រពះ អាចកាត់ កាត់មហារីកក្រពះតាមរយៈកាមេរ៉ា ដោយប្រើវិធី កាត់ស្រទាប់ក្រពះតាមកាមេរ៉ា (EMR) ឬ កាត់ស្រទាប់ក្រោមម្យូកូសាតាមនេសូ (ESD)។

សម្រាប់ ជំហានបន្ទាប់ អាចព្យាបាលមហារីកក្រពះឱ្យសម្រួលដោយ ការវះកាត់កាត់បំបែកផ្នែកមួយ ឬទាំងមូលនៃក្រពះ រួមជាមួយ កាត់កោសិកាសាច់ដុំប៉ះប៉ោងនៅជិតនោះផង។

ផ្ទុយទៅវិញ សម្រាប់ ជំហានចុងក្រោយ នៅពេលដែល កោសិកាមហារីកបានរីករាលដាលទៅសរីរាង្គផ្សេងៗ វិធីព្យាបាលគីមី កាំរស្មីព្យាបាល វិធីព្យាបាលតាមគោលដៅ ឬ វះកាត់ ដោយមានគោលបំណង ដោះស្រាយបញ្ហាដែលកើតពីកញ្ចប់មហារីក ដូចជា ចេញឈាម ឬផ្លូវចូលអាហារកាត់ខ្ទង់។

វិធីសាស្រ្តនៃការព្យាបាលត្រូវបានអនុវត្តចំពោះអ្នកជំងឺនៅដំណាក់កាលនីមួយៗនៃការវិវត្តនៃជំងឺមហារីកក្រពះមានដូចខាងក្រោម៖

• ជំហាន 0: វះកាត់ កាត់បំបែកផ្នែកមួយ ឬទាំងមូលនៃក្រពះ ជាមួយ កោសិកាសាច់ដុំប៉ះប៉ោងនៅជិត។ ជំហាននេះ ភាគច្រើនអាចព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយបាន។
•  ជំហាន I: ដូចជាជំហាន 0 វះកាត់ កាត់បំបែកផ្នែកមួយ ឬទាំងមូលនៃក្រពះ និងកោសិកាសាច់ដុំប៉ះប៉ោងនៅជិត ត្រូវបានប្រើ។ បន្ថែមពីនេះ អាចប្រើ ថ្នាំគីមី ឬពន្លឺកាំរស្មី ជាមួយគ្នា មុននិងបន្ទាប់ពីវះកាត់ ដើម្បីបង្រួមទំហំមហារីក និងសម្លាប់កោសិកាមហារីកដែលនៅសល់។
• ជំហាន II: វះកាត់ កាត់បំបែកផ្នែកមួយ ឬទាំងមូលនៃក្រពះ រួមជាមួយកោសិកាសាច់ដុំប៉ះប៉ោងនៅជិត គឺជាវិធីសាស្ត្រព្យាបាល សំខាន់។  ថ្នាំគីមីឬពន្លឺកាំរស្មី ក៏អាចប្រើរួមគ្នា មុននិងបន្ទាប់ពីវះកាត់ ដើម្បីបង្រួមទំហំមហារីក និងសម្លាប់កោសិកាមហារីកដែលនៅសល់។
• ជំហាន III: វះកាត់ កាត់ទាំងមូលក្រពះ រួមជាមួយ ថ្នាំគីមី ឬបាញ់កម្មរស្មី គឺជាវិធីសាស្ត្រដែលប្រើសំខាន់សម្រាប់ជំហាននេះ។  នៅជំហាននេះ មហារីកក្រពះនៅតែអាចព្យាបាលបាន។ ប្រសិនបើមិនអាចព្យាបាលបាន គ្រូពេទ្យនឹងជ្រើសរើសវិធីសាស្ត្រព្យាបាលដែលសមស្រប (បាញ់កម្មរស្មី ចាក់គីមី ឱសថ លេស៊ែរ។ល។) អាស្រ័យលើការឆ្លើយតបទៅនឹងការព្យាបាលរបស់រាងកាយ ដើម្បីបន្ថយរោគលក្ខណៈនៃជម្ងឺ។
• ជំហាន IV: ការព្យាបាលនៅជំហាននេះ ពិបាកខ្លាំង ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើអ្នក អនុវត្តយ៉ាងតឹងរឹងតាមផែនការព្យាបាលរបស់គ្រូពេទ្យជំនាញ ស្ថានភាពជម្ងឺ អាចត្រូវគ្រប់គ្រង និងបន្ថយរោគសញ្ញា។

វិធីការពារជំងឺមហារីកក្រពះ

ទោះបីជាមិនអាចការពារជំងឺមហារីកក្រពះបានទាំងអស់ករណីទេ ក៏អ្នកអាចអនុវត្តវិធីខាងក្រោម ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យក្នុងការកើតជំងឺ៖

• របបអាហារមានសុខភាពល្អ៖ បរិច្ឆេទបរិភោគអាហារដែលមានសារធាតុចិញ្ចឹមពេញលេញ ដូចជា បន្លែបៃតង ផ្លែឈើ និងអាហារដែលមានសារធាតុរាវ (សំរាប់រំលាយអាហារ) ហើយកាត់បន្ថយអាហារកែច្នៃ សាច់អាំង និងអាហារប្រេងខ្លី អាហាររហ័ស។
• របៀបរស់នៅមានសុខភាពល្អ៖ ធ្វើកីឡា ធ្វើចលនា ជាប្រចាំ រួមជាមួយការសម្រាកគ្រប់គ្រាន់ និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ស្រា បារី និងគ្រឿងញៀនផ្សេងៗ។
• ព្យាបាលឱ្យបានទាន់ពេលវេលា ជាមួយនឹងជម្ងឺដែលទាក់ទងនឹងពោះវៀន ដូចជា អាឡែរីស៊ីស  Barretបំពង់អាហារ និងការឆ្លងបាក់តេរី HP។
• ពិនិត្យសុខភាពប្រចាំឆ្នាំ បង្កាមុនឱ្យបានឆាប់ ស្វែងរកមុនជំងឺមហារីកពោះវៀន សម្រាប់អ្នកដែលមានហានិភ័យខ្ពស់។

ការត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាលមហារីកពោះវៀន នៅមន្ទីរពេទ្យNam Sai Gon

មហារីកពោះវៀនគឺជាជម្ងឺកម្រិតធ្ងន់ ដែលមានគ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង ហើយត្រូវបានរកឃើញជាមុន និងព្យាបាលឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ដូចនេះ ការត្រួតពិនិត្យមហារីកគឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ ដើម្បីការពារសុខភាពផ្ទាល់ខ្លួន និងគ្រួសារពីជម្ងឺនេះ។

មន្ទីរពេទ្យNam Sai Gon មានក្រុមគ្រូពេទ្យដែលមានជំនាញខ្ពស់ និងមានបទពិសោធន៍ជាច្រើនឆ្នាំ ជាមួយនឹងប្រព័ន្ធឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រម៉ូឌឺន នឹងផ្ដល់សេវាកម្មត្រួតពិនិត្យ និងព្យាបាលមហារីកពោះវៀន ព្រមទាំងថែទាំសុខភាពទូទៅសម្រាប់អ្នកជំងឺ។

មន្ទីរពេទ្យពហុព្យាបាលអន្តរជាតិ NAM SAI GON

St 88 ផ្លូវលេខ8, Trung Son, Binh Hung, HCM city, Vietnam

ខ្សែទូរស័ព្ទទាន់ហេតុការណ៍៖18006767

info@nih.com.vn

វិញ្ញាបនបត្រចុះបញ្ជីពាណិជ្ជកម្ម៖ ០៣១២០៨៨៦០២ ចេញថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១២ ដោយនាយកដ្ឋានផែនការ និងវិនិយោគទីក្រុងហូជីមិញ។ អាជ្ញាប័ណ្ណពិនិត្យ និងព្យាបាលជំងឺ លេខ 230/BYT-GPHD ចេញដោយក្រសួងសុខាភិបាល។ #